Info COC Zeeland

Het COC Zeeland is de grootste homo-organisatie in Zeeland. Ons 'verzorgingsgebied' wordt gevormd door de Zeeuwse eilanden Walcheren, Noord-Beveland, Zuid-Beveland, Zeeuws-Vlaanderen en Schouwen-Duiveland. Tholen en Sint Philipsland vallen onder Bergen op Zoom. Het COC Zeeland is sinds juli 2000 een eigen vereniging, daarvoor was het onderdeel van het landelijk COC. Nu is de landelijke federatie Nederlandse Vereniging tot Integratie van Homoseksualiteit COC een soort overkoepelend orgaan dat wordt gevormd door de verschillende zelfstandige COC's.

Het COC Zeeland wil:

Integratie van homoseksualiteit in de hedendaagse maatschappij.
Het bieden van een plaats waar homo's en lesbo's elkaar in een ongedwongen sfeer kunnen ontmoeten.

Om dat te bereiken verzorgen we:

opvang en introductie
een ontmoetingsfunctie in de vorm van een eigen café
individuele belangenbehartiging
het verstrekken van informatie
voorlichting op scholen en aan doelgroepen
politieke en maatschappelijke belangenbehartiging op regionaal en lokaal niveau
commerciële activiteiten die financiële middelen voor bovenstaande doelen genereren

Om alle taken uit te kunnen voeren heeft het COC Zeeland werkgroepen ingesteld. Wie vrijwilligerswerk bij één van deze werkgroepen wil doen kan contact opnemen met het COC Zeeland.

COC Zeeland: geschiedenis

De afkorting COC wordt alleen uit nostalgie en om zijn bekendheid gehandhaafd, feitelijk betekent de afkorting nu niets meer. Oorspronkelijk staat het voor Cultuur- en Ontspanningscentrum, zoals de voorloper van het COC in 1949 werd genoemd. Daarvoor, van 1946 tot 1949, heette het COC nog de Shakespeare Club. Door die namen werd de link met homoseksualiteit niet gelegd, iets dat juist de bedoeling was. Homoseksualiteit was in die tijd een groot taboe.

Nog verder terug, voor de Tweede Wereldoorlog, bestond het tijdschrift Levensrecht. Er waren ook bijeenkomsten van het blad. Met name voor en vlak na de oorlog werd geprobeerd om homoseksualiteit van de positieve kant te laten zien door homo's als eerzame en degelijke burgers te presenteren. Vandaar ook de voorkeur voor de culturele bijeenkomsten: veel 'homofielen' zagen zichzelf onder invloed van de wereld om zich heen als minderwaardig. De cultuur diende ter persoonlijke verheffing.

Uit de kast

De jaren 1950 en 1960 laten het COC zien als een strijdvaardige organisatie. De vereniging krijgt meer afdelingen, met name in de grote steden. In 1964 krijgt het een nieuwe naam: de Nederlandse Vereniging van Homofielen C.O.C. De organisatie zocht meer en meer de publiciteit en kaartte homoseksualiteit aan als een maatschappelijke zaak. Het was het tijdperk van de emancipatie: homo's volgden de voetsporen van onder meer de feministen in de strijd om gelijke rechten.

Belangrijk was 1971: de vereniging kreeg koninklijke goedkeuring en het beruchte artikel 248bis, dat homoseksueel contact tussen een volwassene en een minderjarige (toen nog iedereen onder de 21!) verbood, werd ongedaan gemaakt. Die successen resulteerden in een gedurfdere koers, die weerspiegeld werd in - alweer - een naamswijziging. De Nederlandse Vereniging tot Integratie van Homoseksualiteit COC wilde zich ook sterk maken voor dat wat homo's en lesbo's eigen maakt, niet enkel voor wat hen doet opgaan in de massa.

Homo-anwb

Medio jaren 1990 kwam de N.V.I.H. COC onder de noemer belangen en verlangen tot de combinatie tussen haar ideële doelstellingen van weleer met een nieuwe, meer dienstverlenende aanpak. Het idee van de 'homo-anwb' werd geboren: het COC heeft nog steeds een taak op het ideële vlak, maar mag er ook zijn voor ontspanning en vermaak.

Uit in Zeeland

Al in 1969 was er de W.H.W., de Werkgroep Homofilie Walcheren. Nadat een eerste initiatief tot een Zeeuwse COC-afdeling in Goes doodbloedde halverwege de tachtiger jaren, sloot de W.H.W. zich aan bij het COC. Deze nieuwe afdeling besloeg aanvankelijk de hele provincie, later werden de onderafdelingen Zeeuws-Vlaanderen en Midden-Zeeland (alles boven de Westerschelde, behalve Tholen) zelfstandig.

De regio Midden-Zeeland kreeg in 1987 een (gedeeld) eigen onderkomen aan de Eigenhaardstraat in Middelburg. Dit werd begin 1996 verruild voor een eigen pand met een café, een kantoor en een vergaderruimte in het hartje van de hoofdstad, naast het postkantoor in de Lange Noordstraat. Om de herinnering aan de Eigenhaardstraat levend te houden, werd het café Goudwaard gedoopt. In juli 2000 veranderde de structuur van het COC. Alle regio's werden zelfstandige verenigingen. Het COC Midden-Zeeland is vanaf dat moment een zelfstandige organisatie. In 2002 werd Zeeuws-Vlaanderen toegevoegd aan het verzorgingsgebied van het COC Midden-Zeeland. Daarmee werd een oude situatie hersteld.

Per 1 januari 2010 is de naam COC Midden-Zeeland veranderd in COC Zeeland. Dit om aan te geven dat ons werkgebied zich uitstrekt over bijna de gehele provincie m.u.v tolen.